Zeszyty poezji

Jednym z wielu polskich poetów tworzących w wieku XIX jest Juliusz Słowacki. Poeta żyjący w latach 1809- 1849, którego twórczy rozwój przypada na okres romantyzmu. W literaturze polskiej nazywany „Wieszczem Narodowym”. Wybitne wiersze Słowackiego, dramaty, poematy a ponadto powieść i zachowane listy tworzą fundamenty polskiej literatury. Za życia niedoceniane dzieła Słowackiego zdobyły popularność w okresie modernizmu.

Wiersze Słowackiego tworzone z duchem epoki romantyzmu, blisko związane związane z położeniem narodu polskiego i wydarzeniami historycznymi szczególnie wpłynęły na wyjątkowość dzieł. Poeta operujący doskonałym piórem, wzbudzający u odbiorcy uczucia patriotyzmu, zmuszający do przemyśleń egzystencjalnych. Juliusz Słowacki, pisarz o wybitnym umyśle, posługujący się niesamowitą wyobraźnią pobudza czytelnika do własnych przemyśleń i emocji związanych z lekturą.

Po drugiej wojnie światowej twórczość literacka w Polsce pogrążyła się w socrealistycznym bełkocie. Czas, który nastał obrósł w dzieła, w których myślą przewodnią stała się praca, dobro wspólne, masowy bohater wierny ideom socjalistycznym oraz nowomowa. Szczególnie poezja naznaczona została piętnem socjalistyznej wizji świata.

Próby przełamania tego schematu powodowały, że pisarze i ich twórczość literacka musiała zejść do podziemia. Cenzura nie mogła sobie pozwolić na wydawanie książek z gruntu przeczących jedynej i słusznej idei. Dopiero twórczość literacka takich autorów jak Miłosz, Hłasko, Herbert, Mrożek powoli przebijała się dając światełko nadziei, że literatura polska obierze w końcu sensowny kierunek.

Wartościowa twórczość rodziła się i rozwijała głównie na emigracji. Ci, którzy chłonęli te cenne polskie myśli stykali się z nimi za naszą zachodnią granicą, albo wręcz za oceanem.Jakże uboga była polska literatura bez myśli stricte poetyckiej, wolnej, demokratycznej. Dobrze, że nastały w końcu czasy, kiedy wróciła wolna myśl i wizja świata normalnego, gdzie główną rolę odgrywają wartości.

Ostatnimi czasy świetnym medium dla poezji jest Internet. W sieci powstaje mnóstwo grup skupiających ludzi, dla których poezja jest bardzo ważna. Leży ona w obszarze ich zainteresowań, sami piszą, lubią ją interpretować i rozmawiać o niej.

Innym takim medium będą z pewnością kluby dyskusyjne, czy może raczej koła poetyckie, funkcjonujące przy szkołach i domach kultury. Istnieją gdzieś tam sobie po cichu, mało popularne, bo i sama poezja jest dzisiaj mało popularna. Dzieje się tak poprzez to, że kultura narodu obniża się. Telewizja i komputer zastępują książki. Najmłodsi rzadko sięgają po książki. Poezję poznaje się w szkole omawiając utwory poetyckie z konieczności.

I dlatego chyba właśnie szansa pozostaje paradoksalnie w Internecie. Zainteresowanie siecią może się przenieść na zainteresowanie literaturą i poezją. Bo chyba jeśli w kimś jest pasja poezji to ma ona szansę się rozwinąć. Szkoła ma ważna funkcję: zainteresować, zachęcić do własnych poszukiwań. Poezja może pełnić rolę terapeutyczną, z czego nie wielu ludzi zdaje sobie sprawę.